• Roos van Oijen

Vegetarisch eten en een eetstoornis..

Toen ik een eetstoornis ontwikkelde zat ik het derde jaar van mijn opleiding en woonde ik in een studentenhuis. Hoewel ik vlees(waren) wel lekker vond, ben ik volgens mij nooit echt een grote vleeseter geweest. Vis was meer mijn ding. Toen een van mijn toenmalige huisgenootjes vegetarisch te gaan eten besloot ik met haar mee te doen. Enerzijds deed ik dit omdat ik me besefte dat het zielig is wat we beesten aandoen om ze te kunnen eten, anderzijds was het vanuit mijn eetstoornis ook wel makkelijk – ik kon gelijk een hele lijst met voedingsmiddelen en maaltijden op mijn ‘verboden’ lijst zetten zonder me te hoeven verantwoorden. Oftewel; zonder me te hoeven verschuilen achter mijn eetstoornis (dit vertelde ik er natuurlijk niet bij). Ik at namelijk vegetarisch! Daarop werd toch minder doorgevraagd dan wanneer ik iets afsloeg vanwege mijn eetstoornisgedachten.


Toen ik naar Portugal ging werd er door mijn behandelaren en diëtisten wel verder op doorgevraagd. Had ik mijn besluit om geen vlees meer te eten inderdaad volledig genomen met het oog op het dierenwelzijn of speelde mijn eetstoornis hier toch een grotere rol in?


Er werd mij gevraagd of ik er voor open stond om toch weer vlees te gaan eten om dit verder te onderzoeken. Ik ging er in mee.. Misschien wilde ik het voor mijn behandeling en therapeuten toch graag ‘goed’ doen. En dus at ik in het voortraject naar en tijdens de behandeling in Portugal weer vlees. Op een dag moment gingen we naar een dolfijnenshow kijken. Dit stuitte mij zo tegen de borst: het voelde voor mij écht niet langer oké om dieren leed aan te doen voor ons eigen plezier. Toch bleef ik het eten tijdens mijn verblijf in Portugal. Eenmaal terug in Nederland stond mijn besluit wel vast: vlees hoefde voor mij echt niet meer en ik ging opzoek goede vervangers. Fluitje van een cent en dat voelde vanaf het eerste moment echt prettiger. Vis bleef ik nog wel eten – dat vond ik toen nog te lekker om te schrappen.


Tot ik in september 2019 in Vietnam was. Een gids trok tijdens een jungletocht de buik van een krab open om een zogenaamde parel te laten zien. Bij het zien van dat beeld viel bij mij wederom het kwartje: wat wij dieren aan doen voor ons eigen plezier.. Vanaf dat moment heb ik ook geen vis meer gegeten.


Mijn vegetarische voedingspatroon is dus deels ontstaan vanuit de eetstoornisgedachten die ik destijds had, maar voortgebouwd op de gedachten en het gevoel dat ik geen bijdrage wil leveren aan dierenleed. Ik zal niet zeggen dat ik echt nooit meer vlees of vis zal eten en sta er ook echt wel voor open om soms van iemand een hapje te proeven. Die vrijheid gun ik mezelf - ik moet namelijk geen vegetariër zijn, ik kies er zelf voor - maar het weer volledig opnemen in mijn voedingspatroon.. Nee, ik denk niet dat ik dat nog ga doen. Dat betekent trouwens absoluut niet dat ik iets heb tegen mensen die wel (dagelijks) vlees en/of vis eten. Ik vind dat iedereen hier zelf een keuze in mag maken!



#vegetarisch #eetstoornis #anorexia #boulimia #dierenwelzijn #behandeling #therapie #coach #rotterdam #vleesvervangers #leefstijl #gezondheid #gewichtsconsulent

19 keer bekeken0 reacties