• Roos van Oijen

Omgaan met emoties: welke manier past bij jou?


Toen ik net in behandeling ging voor mijn eetstoornis was ik ervan overtuigd dat deze was ontstaan omdat ik mezelf te dik vond. Ik dacht dat ik alleen een vertekend lichaamsbeeld had waardoor ik deed wat ik deed en dacht wat ik dacht. Gaande weg kwam ik er echter achter dat dit eigenlijk niet zo was. Mijn eetstoornis heeft me een hele tijd beschermd tegen emoties en gevoelens waar ik niet mee om kon gaan. Door me maar te focussen op eten, bewegen en getallen hoefde ik niet bezig te zijn met verdriet, angst, boosheid, frustratie, onzekerheid of onmacht.


Het bewustzijn dat mijn eetstoornis een soort beschermingsmechanisme voor mij was, was de eerste stap in het leren omgaan met mijn emoties. De volgende stap was het leren herkennen van de emoties.. Want toen ik eindelijk weer begon te voelen werd ik soms overspoeld door emoties die ik niet kon plaatsen. Was ik boos of bang? Of was ik toch verdrietig? Er zijn zo veel momenten geweest dat ik al die emoties totaal niet kon plaatsen. Het enige wat ik dan kon doen was huilen.. Huilen zonder te weten waarom ik huilde. Tijdens mijn therapie en door gesprekken met mijn naasten leerde ik mijn emoties steeds beter herkennen. Hierdoor kon ik ze beter plaatsen. Dat luchtte al enorm op. Ik huilde, want ik was boos. Ik huilde, want ik was bang!


Vervolgens moest ik natuurlijk nog leren omgaan met deze emoties. Een grote stap in het loslaten van mijn eetstoornis. Want als ik op een andere manier met mijn emoties om kon gaan, had ik mijn eetstoornis niet langer nodig om me te beschermen. Van stenen gooien tot tekenen, van muziek luisteren tot mindfulness: ik heb tal van mogelijkheden onderzocht om erachter te komen wat voor mij goede manieren waren om met mijn emoties om te gaan. Uiteindelijk ben ik tot de conclusie gekomen dat praten en schrijven voor mij de meest helpende manieren zijn. Als ik nu ergens mee zit dan praat ik met mijn ouders, broers, vriendinnen of collega’s of schrijf ik het van me af. Voor mij werkt dit ontzettend bevrijdend. Het is zo fijn om te merken dat er weer rust is in mijn hoofd en lijf na een goed gesprek of een schrijfsessie. Het lucht op en ik heb dan weer ruimte in mijn hoofd om over andere dingen na te denken.


Wat voor mij ook belangrijk is, is dat ik heb geleerd dat het ook oké is om me soms gewoon rot te voelen zonder te weten waarom. Soms heb ik gewoon een rot dag en zit ik gewoon niet zo lekker in mijn vel. Niet alle gevoelens zijn altijd direct te verklaren en dat hoeft ook niet. Dit accepteren, proberen een positieve mindset vol te houden en doorgaan is dan het beste wat ik kan doen. De volgende dag of een paar dagen later voel ik me dan vaak weer een stuk beter.


Er is niet één manier om met emoties om te gaan. Wat voor de een werkt hoeft voor de ander niet te werken. Geforceerd je gedachten van je af schrijven heeft geen zin als dit niet bij jou past.. Mediteren terwijl je dit echt verschrikkelijk vind ook niet.. Zoek naar fijne manieren die bij jou passen en waar jij je prettig bij voelt, want alleen dan heeft het het gewenste effect.

32 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven